ಅಂತೂ college life ಇನ್ನು ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳು ಅಷ್ಟೇ.. farewell ದಿನದ ನಂತರ ಈ levelಗೆ ಬೇಸರ ಆಗತ್ತೆ ಅಂತ ಅಂದ್ಕೊಂಡೇ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ.. classಗೆ late entry ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು.. ಚೆನ್ನಾಗ್ ಪಾಠ ಮಾಡೋದಿದ್ರೆ ಕೇಳೋದು, ಇಲ್ದೆ ಇದ್ರೆ ತೂಕಡ್ಸೋದು , ಚಿತ್ತಾರ ಬಿಡ್ಸೋದು , ಕತೆ ಪುಸ್ತಕ ಓದೋದು.. ಚೆನ್ನಾಗಿ seminars present ಮಾಡಿದ್ದು.. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಗೆಳತಿಯರೆಲ್ರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕೂತು lunch box ಹಂಚಿದ್ದು.. ಲ್ಯಾಬ್ ಲಿ ಮನ್ಸಾದಾಗ ಭಯಂಕರ ಉತ್ಸಾಹದ ಕೆಲ್ಸ, ಇಲ್ದೆ ಇದ್ರೆ ಬೇಕಾ ಬಿಟ್ಟಿ ಕೆಲ್ಸ.. ಹಂಗೆ ನಡು ನಡುವೆ ನಮ್ಮ college ಪಕ್ಕದ್ canteenಗೆ ಹೋಗಿ ಮುಕ್ಕಿದ್ದು, ಇಲ್ಲ aunty shopಗೆ ಹೋಗಿ slice ಇಲ್ಲ ಎಳನೀರು ಕುಡ್ದಿದ್ದು.. ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತು ಕಲ್ಲು benchಲಿ ಕೂತು ಹರಟೆ ಹೊಡಿದು, ನಮ್ದೇ ಗಲಾಟೆಲಿ ವಾಪಸ್ ಬಂದಿದ್ದು.. full dress up ಆಗ್ಕೊಂಡು ಹೋದಾಗ ಸಿಕ್ಕಿದ compliments.. campusಲಿ ನಡಿಯೋ ಎಲ್ಲ festsಲಿ ಅರಚಿದ್ದು.. ಎರಡು ವರ್ಷ ಹಾಡೋ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಿಗೆ ಮಾಡಿದ ತಯಾರಿ.. ಪೂರ್ತಿ semesterದು records ಒಂದೇ ವಾರದಲ್ಲಿ ಬರಿಯೋ ತಾಕತ್ತು.. exams ಹತ್ರ ಬಂದಂಗೆ ಮಾಡಿದ notesದು ಅಟ್ಟಿಗಟ್ಲೆ xerox.. ಪ್ರತೀ ಸಲ examಲಿ ಪೂರ್ತಿ ಬರ್ದೇ ಆಗಿಲ್ಲ ಅಂತ ಅಳು ಮುಖ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದು.. ಗೆಳತಿಯರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯೊಂದ ಕೊಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ gifts.. ಎಲ್ಲ ಸಂತೋಷದ ಕ್ಷಣಗಳು, ಕಾಲ್ ಎಳ್ದಿದ್ದು, ತಮಾಷೆ ಮಾಡಿರೋದು, ಸಿಟ್ಟು ಜಗಳ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡ್ಕೊಂಡಿದ್ದು, ಅತ್ತಿರೋದು.. ನಿಜಕ್ಕೂ universityಲಿ ಕಳೆದ ಈ ಎರಡು ವರ್ಷ ಅದ್ರಲ್ಲೂ, ಕೊನೆ ಎರಡು semesters have been special 2 me..

ಅಮ್ಮಾ ನಿನ್ನ ಎದೆಯಾಳದಲ್ಲಿ....

ಮೊನ್ನೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ನೆಂಟರ ಹತ್ರ ಮಕ್ಕಳನ್ನ ಹೇಗ್ ನೋಡ್ಕೋಬೇಕು ಅಂತ ಅಮ್ಮ ಮಾತಾಡ್ತಿದ್ಲು .. 'ಮಕ್ಕಳ ಈಗ friends ಹಂಗೆ ನೋಡಿಯೋಳ್ಳಕ್ಕು , ಅವಕ್ಕೆ ನಾವು ಕೊಡಕ್ಕಾದದು ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತೆ ಸಮಯ ಅಷ್ಟೇ'.. ಹೀಗೆ ಅಮ್ಮನ ಮಾತು ಮುಂದುವರಿತಾ ಇತ್ತು.. ಅಮ್ಮ ನಮ್ಮನ್ನ ಅದೆಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡ್ಕೊತಾಳೆ.. ಅವಳದ್ದು 'unconditional love '.. ಮಕ್ಕಳನ್ನ ನೋಡ್ಕೊಳ್ಳೋದು ಅವಳ ಕರ್ತವ್ಯ ಅಂತ simple ಆಗಿ ಹೇಳ್ಬೋದು.. ಆದ್ರೆ ನಮ್ಮ raisingಗೆ ಅವ್ಳು ಮಾಡೋ ಅಷ್ಟು compromises , sacrifices , wishes ನಮಿಗೋಸ್ಕರ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಮಾಡಲ್ಲ ಅನ್ಸತ್ತೆ.. ಒಂದ್ ಹುಡುಗಿ ಬೆಳೀತಾ ಇದ್ದ ಹಂಗೆ ಒಂದೊಂದೇ ಮೌಲ್ಯನ ಅಳವಡಿಸ್ತಾಳೆ ಅಂದ್ರೆ ಅದಿಕ್ಕೆ ಅಮ್ಮ ಕಾರಣ.. ನಮ್ಮ positive thinking , ಮಾತುಕತೆ ಶೈಲಿ, ನಿರ್ಣಯ ತಗೊಳೋ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡೋ ರೀತಿ, outlook on life.... ಹೀಗೆ ದಿನನಿತ್ಯದ ಅದೆಷ್ಟೋ ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು effecient ಇದೀವಿ ಅಂದ್ರೆ ಹುಟ್ಟ್ದಾಗಿಂದ ಅಮ್ಮ ನಮ್ಮನ್ನ ಬೆಳ್ಸಿದ್ ರೀತಿ, ಅವ್ಳು ಮನೇಲಿ maintain ಮಾಡಿರೋ healthy environmentಏ ಕಾರಣ.... For all you've done, thank you, ಅಮ್ಮ. For all that you are, I love you....

ಹೀಗೊಂದು ಜಿಜ್ಞಾಸೆ :)

ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ ನನಗೆ ಅನಿಸುವುದಿದೆ- "ಈ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಾನು ಪ್ರಬುದ್ಧಳಿದ್ದೇನೆ, ನನ್ನ ವಿಚಾರಗಳು, ನಂಬಿಕೆಗಳು, ಸರಿಯಾಗಿವೆ, ಕೆಲ ಸಮಯದ ಹಿಂದಿನ ನನ್ನ ವರ್ತನೆಗಳು-ಮಾತುಗಳು ನನಗೆ ನಗು ತರಿಸುತ್ತವೆ, ಅಯ್ಯೋ ಹೀಗೆನ್ದವಳು ನಾನೇನ!"
ಅಲ್ಲೇ ನೋಡಿ ಇರೋದು ಜೀವನದ ಸ್ವಾರಸ್ಯ, ಈ ಚಿಂತನೆ ನನಗೆ ಒಂದು ಸತ್ಯದ ಅರಿವನ್ನ ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ-ಈ ದೇಹ ಇರುವಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಅನುದಿನ, ಅನುಕ್ಷಣ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಕಲಿಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇನೆ ಅಂತ. " I have arrived" ಅಂತ ಅನ್ನುವ ಹೇಳಿಕೆಯೇ ಬಾಲಿಶ ಅಂತನಿಸುತ್ತದೆ.
ನಿಮಗೂ ಹೀಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತ? ಕಲಿಯುವಿಕೆ ನಿರಂತರ ಅನ್ನುವ ಭಾವನೆ ನಿಮ್ಮ ಅನುಭವಕ್ಕೂ ಬಂದಿದೆಯ? ಅಥವಾ ನನ್ನ ಆಲೋಚನಾ ಲಹರಿಯೇ ತಪ್ಪಾ? 

the test of need of conveying..

A story that I wish to share..

In ancient Greece (469 - 399 BC), Socrates was widely lauded for his wisdom.

One day the great philosopher came upon an acquaintance that ran up to him excitedly and said, "Socrates, do you know what I just heard about one of your students called Plato?"

"Wait a moment," Socrates replied. "Before you tell
me I'd like you to
pass a little test. It's called the Triple Filter Test".

"Triple filter?"

"That's right," Socrates continued. "Before you
talk to me about my student
let's take a moment to filter what you're going to
say.

The first Filter is Truth. Have you made absolutely
sure that what you are about to tell me is true?"

"No," the man said, "actually I just heard about it
and..."

"All right," said Socrates. "So you don't really
know if it's true or not.

Now let's try the second filter, the Filter of
Goodness. Is what you are
about to tell me about my student something good?"
"No, on the contrary..."
"So," Socrates continued, "you want to tell me
something bad about him,
even though you're not certain it's true?"
The man shrugged, a little embarrassed.

Socrates continued. "You may still pass the test
though, because there is a
third filter - the Filter of usefulness. Is what you
want to tell me about my student going to be useful to me?"

"No, not really..."
"Well," concluded Socrates, "if what you want to
tell me is neither True nor Good, nor even Useful, why tell it to me
at all?" The man was defeated and ashamed.

This is the reason Socrates was a great philosopher
and held in such high esteem.

'undo'-ಮಹಿಮೆ :)

ಈ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ನ 'undo ' ಆಪರೇಷನ್ ಎಷ್ಟು ತಲೆಗೆ ಹೊಕ್ಕಿದೆ ಅಂದ್ರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕೈ ತಪ್ಪಿ ಏನಾದರೂ ಆದರೆ 'undo ' option  ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸತ್ತೆ.
ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಹಾಗೇ ಅಲ್ವ?- ಕಾಲ ಚಕ್ರ ಮುಂದುವರಿತಾನೆ ಇರುತ್ತೆ....ಇಷ್ಟ ಇರಲಿ/ಇಲ್ಲದೆ ಇರಲಿ...ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿಸುವ ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಅಂತ ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಹಪಹಪಿಸಿದ್ದಿದೆ.
'ಮಾತು ಆಡಿದರೆ ಹೋಯ್ತು ....' ಅಂತ ಬಲ್ಲವರು ಹೇಳ್ತಾರೆ,,,ಅಯ್ಯೋ ವಾಪಸ್ಸು ತಗೊಳ್ಳುವ ಹಾಗಿದ್ದಿದರೆ...
ಅಚಾತುರ್ಯದಿಂದ ಘಟಿಸಿದ ಕಾರ್ಯಗಳ ಪುನಃ ಶೂನ್ಯ ಬಿಂದುವಿಗೆ ತರುವ ಹಾಗಿದ್ದಿದ್ದರೆ....
ಖುಷಿ ಕೊಡುವ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನ, ಮಾತುಗಳನ್ನ ಮೆಲುಕು ಹಾಕಿದಷ್ಟೂ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಿತ, ಅದರ ಪ್ರಭಾವವನ್ನ, ಪರಿಣಾಮವನ್ನ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿದ್ದವರೂ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆ ಅನುಭೂತಿಯನ್ನ ವೈಪರೀತ್ಯಕ್ಕೆ ಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವೂ ನಮ್ಮಲ್ಲಿದೆ- ಸಮಯಾ ಸಮಯದ ಪರಿವೆ ನಮ್ಮ ಮಾತು-ಕೃತಿಗಳ ಮೇಲಿದ್ದರೆ,,,,ಅಯ್ಯೋ 'undo ' option ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಅನ್ನುವ ಗೋಳು ತಪ್ಪಿಸಬಹುದೋ ಏನೋ !

ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ !

ವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದೆ-ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ ಇನ್ನಿಲ್ಲ ಅಂತ-ಮುಂದುವರಿದು ಶಾಲೆಗೆ ರಜೆ ಅಂತಲೂ ಕೇಳಿದೆ!, ಹಾಗೆ ನಮ್ಮ ಅಶ್ವಥರೂ ಇನ್ನಿಲ್ಲ...
ರಜೆ ಘೋಷಿಸಿ ಏನು ತೋರಿಸಿದಂತಾಯಿತು? ಏನೋ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇದು ಸರಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ, ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಸ್ಪರ್ಧೆಯೇ ಹೊರತು ಬೇರೇನೂ ಇಲ್ಲ...ನಮ್ಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ಯಾವ ರೂಪ ಪಡಕೊಂಡಿದೆ ಅಂತ ಯೋಚಿಸಿದರೆ ಖೇದವಾಗುತ್ತದೆ...
ನಿಮಗೇನು ಅನಿಸುತ್ತದೆ-ನನ್ನ ಯೋಚನಾ ಲಹರಿ? 

ಹೊಸ ವರುಷ :)

ಭೌತಿಕವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ದಿನಗಳೂ ಬಹುತೇಕ ಒಂದೇ ಆಗಿರುತ್ತವೆ. ಆಯಾ ದಿನದ ಮಹತ್ವ, ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಮಾನವನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇರುವಷ್ಟು ಶಕ್ತಿ ಬೇರೆ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಇಲ್ಲ.'ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನ', ಸ್ವಾತಂತ್ರದ ದಿನ', ಹುತಾತ್ಮರ ದಿನ', ...ಹೀಗೆ. ನಾವೇ ನಿರ್ಮಿಸಿದಂತಹ ಈ ದಿನಗಳಿಗೆ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿದೆ ಅಂತ ಯೋಚಿಸಿದರೆ ಬಹಳ ಅಚ್ಚರಿ ಎನಿಸುತ್ತದೆ.
'ಹೊಸ ವರುಷ'- ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಾ ಇದೆ, ಹೊಸ ಕನಸುಗಳು, ಯೋಜನೆಗಳು, ಉತ್ಸಾಹ,...ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿ...ದಶಂಬರದಲ್ಲೂ ಮಾಡಬಹುದಾದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನ ಜನವರಿ ಒಂದಕ್ಕೆ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಏನೋ ಖುಷಿ! ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ-ಇದು ಒಂದು ರೀತಿಯ ಪಲಾಯನ ವಾದ ಅಂತ, ಮತ್ತೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತೇನೆ-'ಅಯ್ಯೋ ಗೀತ ಅಷ್ಟು ಯೋಚಿಸಬೇಡ ಅಂತ'....
"ಏನೇ ಆಗಲಿ, ಹೊಸ ವರುಷ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಳಿತನ್ನೇ ಉಂಟುಮಾಡಲಿ, ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಯೂ ಶಾಂತಿ-ನೆಮ್ಮದಿ ಇರಲಿ "